235. TINNI, SÓLMYRKVI OG SÁLIN HANS JÓNS MÍNS

Fyrir alllöngu var tekin sú ákvörðum á heimili SVEPPAGREIFANS að skrifa nokkuð ítarlega færslu, á hinn hugsanlega ofmetna sólmyrkvadag 12. ágúst 2026, þar sem fjallað yrði (í tilefni dagsins) um frægan sólmyrkva sem Hergé gerði skil í Tinna sögunni Fangarnir í Sólhofinu. Það gleymdist auðvitað alveg. En jú, vissulega hefur efninu hér með verið gerð skil þótt ekki hafi það verið í því formi sem upphaflega var gert ráð fyrir. Og til að ná almennilegri tengingu við fyrrnefnda bók er færslan að sjálfsögðu myndskreytt með nokkrum valinkunnum myndarömmum úr sögunni.

SVEPPAGREIFINN sjálfur hefur svo sem ekki verið með nein sérstök plön um hvernig eða yfirhöfuð hvort hann ætlaði að gera sér einhvern dagamun í tilefni viðburðarins en dagurinn í dag er auðvitað bara ósköp venjulegur og ómerkilegur miðvikudagur. Auðvitað er GREIFINN þó búinn að deila hrakspám í allt sumar um skýjað og dumbungslegt veður þennan dag, helst með dæmigerðu íslensku roki, rigningu og öllu tilheyrandi, svo hann geti látið hlakka í sér af hreinum óþverraskap. En það má auðvitað ekki gleyma því að hann er svartsýnismaður að eðlisfari - enda heitir þessi myndasöguvettvangur hans auðvitað Hrakfarir & heimskupör eins og allir vita. Tunglið valdi reyndar tímasetninguna sína á nokkuð skynsaman hátt og ákvað að renna sér þessa braut eftir hefðbundinn vinnudag og er það allavega vel til fundið. Þó SVEPPAGREIFINN fari ekki beint himinskautum yfir þessu náttúruundri þá vill hann gjarnan að 12 ára dóttir hans fái að upplifa og njóta atburðarins á þann hátt að hann verði henni eftirminnilegur til frambúðar. Það eru nefnilega heil 170 ár þar til næsti almyrkvi bregður sér til landsins og því kannski ekkert sérstaklega líklegt að hún nái að sjá hann. Hann gerir auðvitað allt fyrir dóttur sína enda sér hann ekki sólina fyrir henni ... öööhhhh... á sama hátt og hann muni hugsanlega ekki sjá sólina fyrir tunglinu í dag!

Annars er þessi dagsetning (12. ágúst) samt auðvitað kunnuglegri fyrir aðrar sakir. Margir af kynslóð SVEPPAGREIFANS muna nefnilega eftir plötu/geisladiski Sálarinnar hans Jóns míns sem bar hið frumlega nafn 12. ágúst '99 og hafði að geyma órafmagnaða tónleika sveitarinnar sem fóru einmitt fram í Loftkastalanum þann áðurnefnda dag. Á disknum má líka einmitt finna lag sem heitir Sól um nótt og gefur klárlega vísbendingu um spádómsgáfu sveitarinnar ef vilji er fyrir hendi - þarna er náttúrulega augljóslega verið að syngja um sólmyrkva! Hinn tuðgjarni síðuhafi Hrakfara & heimskupara verður auðvitað að geta þess í framhjáhlaupi að hinir meintu "órafmögnuðu" tónleikar er að sjálfsögðu hið mesta bull. Á myndböndum af vettvangnum góða sjást bæði urmul hljóðnema og ljóskastara auk þess sem herlegheitin voru öll tekin upp og gefin út bæði á geisladisk og dvd. Þarna var því augljóslega nóg af rafmagni!

En þetta var sem sagt myndasögublogg dagsins sem átti að fjalla um sólmyrkva í Tinnabók og það þarf engan stjörnufræðing til að átta sig á að færslunni var rumpað af í miklum flýti. Það hefur svo sem gerst áður ...