Í Belgíu er myndasöguhefðin sterk og þar er teiknimyndasögum gert jafn hátt undir höfði og öðrum listgreinum - svo stór hluti er hún af menningunni á þeim slóðum. Stærstu listamennirnir; Hergé, Franquin, Morris og hvað þeir heita allir eru af Belgíumönnum kallaðir til á sama tíma og nágrannar þeirra nefna Rembrandt, van Gogh og Monet, svo einhverjir séu nefndir. Virðingin fyrir sígildum myndasögum er mikil og þar eru þær viðurkenndar opinberlega sem níunda listgreinin, ólíkt annars staðar í heiminum þar sem hún er víða skilgreind sem hálfgert rusl og aðeins fyrir börn - sem ber auðvitað bara vott um ótrúlegt virðingarleysi. Í gegnum tíðina hefur óteljandi myndasögutímaritum verið hleypt af stokkunum á fransk/belgíska málsvæðinu og þar hafa þau stærstu verið Le Journal de Spirou, sem er ennþá verið að gefa út, og Le Journal de Tintin sem hætti að koma út árið 1993. Hið eldra, SPIROU blaðið, var stofnað fyrir stríð og einkenndist síðar af ligne atome stílnum sem upprunninn var frá viðjum Marcinelle-stefnunnar en hann kom til sögunnar á árunum 1948-50 með tilkomu listamanna á borð við Franquin, Morris, Jijé og Will. Tintin tímaritið hóf hinsvegar göngu sína árið 1946 og var tæknilega stofnað af Raymond Leblanc sem vettvangur fyrir Hergé, til að koma hans myndasögum á framfæri á ný, í kjölfar niðursveiflu hans í stríðinu eftir hernám nasista í Belgíu. Blaðið hans Tinna var því flaggskip Brussel-skólans og einkenndist af ligne claire sem var eins konar andstæða ligne atome.
Þetta voru tvö langvinsælustu tímaritin á málsvæðinu og með mikla samkeppni en samt ríkti ávallt gagnkvæm virðing á milli þeirra. Þau skiptust jafnvel á bröndurum og árið 1965 deildu þeir til dæmis aprílgabbi eins og lesa má um hér. Yfirleitt var einnig þegjandi samkomulag þeirra á milli um að listamennirnir ynnu aðeins hjá sínum eigin blaði en vissulega voru þó undantekningar á því. André Franquin þjónaði til dæmis á stuttu tímabili báðum herrum í einu og Morris átti einnig um skeið efni í báðum tímaritunum. Þegar Charles Dupuis var að huga að stofnun SPIROU tímaritsins árið 1937 gerði hann jafnvel tilraun til að fá Hergé til að vinna fyrir sig en sá hafnaði boðinu þar sem hann væri þá þegar starfandi hjá Le Petit Vingième. Eftir stríð snerist það reyndar við þegar Hergé sótti um starf hjá SPIROU en þá hafnaði Dupuis honum vegna meintra tengsla hans við Nasista í stríðinu. En margir þessara listamanna þekktust líka ágætlega innbyrðis og áttu oft í vinalegum samskiptum. Þrátt fyrir samkeppnina hittust teiknararnir gjarnan á hátíðum eða myndasöguviðburðum og fylgdust náið með verkum keppinauta sinna. Á tímamótum, eins og á stórafmælum myndasöguhetjanna, tóku teiknarar beggja blaða þátt í að heiðra bestu listamenn hvors annars með sérstökum teikningum og í dag ætlar SVEPPAGREIFINN einmitt að birta eina slíka mynd. Hér fyrir neðan má nefnilega sjá teikningu Morris af helstu söguhetjum seríunnar um Lukku Láka þar sem þeir tollera sjálfan Tinna í tilefni af 50 ára afmæli hans árið 1979. Morris starfaði á þessum árum fyrir SPIROU tímaritið en myndin birtist á heilsíðu í sérstöku afmælisblaði Le Journal de Tintin þann 9. janúar árið 1979.
